Het was gisteren een koude, donkere winterochtend. Manlief was al vertrokken naar zijn werk terwijl ik nog genoot van mijn warme bedje. Het alarm was een paar keer afgegaan, maar ik vond de moed niet om de koude te trotseren en draaide me nogmaals om. Naast me lag poeziewoes, die ogenblikkelijk begon te spinnen toen ik haar aankeek. Op automatische piloot gaf ik haar een streeltje en dommelde ik weer in. Een snooze of vijf later stroomde er wat daglicht binnen en lukte het om mijn ogen langer dan een paar seconden open te houden. Ik rekte me uit en tuurde naar buiten naar een prachtig gekleurde hemel. Plots zag ik dat er iets aan het raam hing. ’t Is niet waar hé, ik heb net de ramen gewassen! was mijn initiële gedachte. De vorm danste heen en weer dankzij mijn bijziendheid en ik werd nieuwsgierig naar wat het kon zijn. In een moedige vlaag gooide ik het deken van mij af en voelde ik amper de koude terwijl ik richting het raam wandelde. Tot mijn grote verbazing bleek het een klavertjevier te zijn dat op het dakraam gewaaid was. Ik kon mijn ogen niet geloven.

Vijfentwintig jaar geleden woonde ik met mijn ouders en broer in een rustige straat langs de dijk van de Rupel. Op de hoek van de straat was er een speeltuin waar we vaak gingen spelen. Als kind deed ik niets liever dan in die speeltuin naar het gras turen, op zoek naar een klavertjevier. Urenlang (of zo leek het toch) stortte ik mij aandachtig op mijn speurtocht, maar helaas leverde dat nooit resultaat op. En dan word ik op een doodgewone ochtend 25 jaar later wakker, en hangt er een klavertjevier aan mijn venster. Toch een klein wonder.

Nadat ik bovenstaand kiekje nam, opende ik voorzichtig het kiepraam en haalde ik het klavertje naar binnen. Men zegt dat als je een klavertjevier vindt, dat een teken van geluk is. Elk deelblaadje staat voor een aspect in je leven: hoop, vertrouwen, liefde en geluk. Maar wat betekent het als een klavertjevier jou vindt?

Ik ben geen gelovig persoon, ook niet bijgelovig. Ik geloof niet in lotsbestemming, of hogere krachten. Maar ik vertrouw wel op mijn buikgevoel. En mijn buikgevoel zegt mij dat mijn worstelingen van de voorbije jaren stilaan aan zijn eind komen, en dat dit klavertjevier een teken is van beterschap. Ik ga het dan ook inkaderen en ophangen als reminder dat ook op de donkerste momenten van het leven, geluk zomaar kan komen aangewaaid.

Advertenties