Oké, oké, oké. Ik ben overtuigd! Nadat ik er over las bij Sofie, Falderie, Kelly, Hilde, Tiny, Evi en waarschijnlijk nog anderen die ik vergeet te vermelden, heb ik beslist om deel te nemen aan de Verbeelding Book Challenge in 2017. Mijn doel: niet alle punten afstrepen -laat ons realistisch blijven aangezien ik vorig jaar amper vijf boeken las- maar wél gemotiveerd worden om vaker te lezen. Ik lees graag, maar helaas maak ik er te weinig tijd voor vrij. Of maak ik mezelf wijs dat ik te moe ben en beter een filmpje kan kijken vanuit mijn luie zetel. Tijd om me te herpakken!

Zo kan ik in de tweede week van het jaar al mijn eerste boek afstrepen. Hoera! Stil van Susan Cain was ik eigenlijk vorig jaar al gestart, maar laat ik mezelf niet ontmoedigen: ik las meer dan de helft in 2017, dus tel ik die mee. Het boek gaat over introverten -waartoe ik mezelf reken- en hoe wij in deze extraverte wereld verwacht worden om ons anders voor te doen dan we zijn. Ik vond het een ontzettend boeiend boek, met een diepgaande uitleg over wat introvert zijn inhoudt: waar het vandaan komt, wat de voor- en nadelen zijn, maar ook hoe je hier om mee kan gaan in een maatschappij waar je geacht wordt steeds sociaal te doen. Een grote verrassing was dat één op drie personen introvert zou zijn… Voel ik me plots een stuk minder eenzaam!

Next up: Wild van Cheryl Strayed. Over jezelf verliezen, terugvinden en 1700 kilometer hiken. Het is het allereerste memoire dat ik lees en ik kan ‘m amper wegleggen!

Bonus: met al mijn enthousiasme heb ik manlief ook aan het lezen gekregen. En als introvert kan ik je verzekeren: er gaat niets boven samen met je geliefde knus in de zetel zitten, elk verzonken in je eigen boek.

(foto)

Advertenties