Zoals aangekondigd gingen wij deze maand een aantal leuke uitdagingen aan. Toen we de uitdagingen bedachten, wist ik nog niet dat ik enkele weken later alweer voltijds aan het werk zou zijn. Een hele verschuiving in ons dagritme, met de nodige gevolgen voor de uitdagingen.

1/ De Vijf Tibetanen: ik ben er mijn hart helemaal aan verloren! De oefeningen zijn niet min, maar de intensiteit heb je zelf in de hand. Bovendien zijn deze dagelijkse oefeningen goed te combineren met een druk leven aangezien ze amper een kwartier in beslag nemen. Op 1 februari startte ik met een reeks van 7×5 Tibetanen, na een maand doe ik een reeks van 11×5. Halfweg dus om aan 21 te geraken!
Wat mij opvalt, is dat ik moeilijk kan aanvaarden als ik eens minder energie heb. Ik vind het confronterend om op één dag de oefeningen zonder probleem te kunnen, om er een dag later op te zwoegen. Hoewel de Tibetanen een fysieke uitdaging zijn, vormen ze voor mij dus ook een mentale oefening in mild zijn voor mezelf.

2/ De televisieloze maand viel reuzegoed mee en was voor ons niet zo moeilijk. Meer zelfs: we vonden het fijn. Twee keer keken we een filmpje op de laptop. Eén keer keken we toch tv om naar De Mol te kijken: ik wilde de aflevering zien voordat ik per ongeluk hoorde wie er afviel. Maar eigenlijk hadden we de aflevering ook een dag later online kunnen bekijken. We hebben beslist om het laken nog een maand langer over de tv te laten hangen, maar volgens mij is het duidelijk: we hebben geen nood hebben aan een televisietoestel in onze woonkamer.

3/ En tot slot de bookchallenge. Oeps, die heeft er afgelopen maand onder geleden dat ik opnieuw aan het werk ging. Ik las amper een hoofdstuk. Hopelijk volgende maand beter!

(foto)

Advertenties