Toen manlief en ik op zoek gingen naar een eigen stulpje, stelden we een lijst op van onze wensen. Over het huis, de tuin, de omgeving, de ligging, de prijs… Als titel bovenaan stond er ‘AFP’, kort voor: Adventure and Freedom Project. We wilden namelijk een betaalbare woning (bestaat zoiets?) zodat we ons dagelijks leven niet on hold moesten zetten. Vaak hoor je dat nieuwe huiseigenaars op de centjes moeten letten. Wij kozen er bewust voor om dit niet te hoeven doen. Het huis moest er zijn om ons te dienen, niet omgekeerd. De man koos voor ‘avontuur’ als kernwoord waartoe onze woning moest bijdragen, zelf koos ik voor ‘vrijheid’.

Onze zoektocht eindigde bij onze kleine woonst in een voormalig vakantiegebied. Het is hier goed wonen: rustig, veel groen en vogeltjes, op twee minuten wandelen ligt een meer, we hebben heel lieve en behulpzame buren… Maar er zijn ook nadelen: nu we gerief bijeensprokkelen om in de tuin te werken, stuiten we op opslagproblemen. Ook leven we dicht op elkaar en zien/horen/zwaaien we vanuit onze tuin (en soms zelfs vanuit ons huis) naar buren en voorbijgangers. Als introvert is dit niet evident. En toch is het perfect. De afbetaling van onze lening ligt 200 euro lager dan de huur die we voorheen betaalden, wat genoeg ruimte laat voor ons échte leven, gevuld met avontuur en vrijheid.

Dus namen we een beslissing. Manlief neemt enkele maanden onbetaald verlof en we trekken er op uit. Uiteraard low budget: we gaan met de wagen en tent naar de Noorderlanden. Via Denemarken naar Zweden tot boven om dan via de Noorse kust terug naar beneden te rijden. Of iets dergelijk, we hebben niet veel gepland. Avontuur weet-je-wel 😉 We vertrekken gewapend met een reisgids en verder laten we ons leiden door wat er op ons pad komt en wat er aangeraden wordt. Bij deze: tips zijn welkom! De nadruk ligt voor ons op: natuur, rust, wandelen, laag tempo en genieten. Al schrikken we ook niet af van een vleugje cultuur en hadden we graag onderweg een metal festivalletje meegepikt.

Hoezeer ik het fijn leven vind in ons minimalistisch huisje, toch gaat er niets boven de eenvoud van kamperen. Verplicht de tijd nemen om je onderdak op te bouwen en af te breken, elke keer opnieuw dankbaar zijn als je ‘bed’ geïnstalleerd is, old-school-koffie zetten (we kochten een ouderwetse koffiemolen op spierkracht), zuinig omgaan met het beetje elektriciteit dat we hebben, weinig tot geen schermpjes/elektrisch licht/bereikbaar zijn, jezelf wassen in ijskoude stroompjes, geen koelkast of wasmachine. Maar ook: geen verplichtingen, geen wekkers, geen deadlines, geen huishouden. Ooooh wat kijk ik er naar uit!

De vorige keer dat we lang op reis gingen zegden we onze huishuur op en stockeerden we onze spullen bij de ouders. Met een eigen woonst ligt dit wel anders. De buren houden een oogje in ’t zeil, de post wordt doorgestuurd naar de ouders, de kat gaat op hotel, de kamerplantjes verhuizen tijdelijk naar de schoonmama en de moestuin… Tja, ik hoop op het beste en op de goodwill van enkele buren om nu en dan te komen kijken en in te grijpen als het dreigt mis te lopen. Met ingrijpen bedoel ik: iets oogsten voordat het rot wordt of uitzonderlijk water geven bij extreme droogte. Maar ik heb vooral veel vertrouwen in de natuur. Als de tuin dit jaar kaalgevreten wordt door beestjes, dan is dat maar zo. Is een teken dat ze grote honger hadden. En ook een teken dat er een onbalans is en dat er tijd nodig is om de natuurlijke balans te herstellen.

Het zal hier binnenkort dus stilletjes zijn. Ik ben ook niet van plan om blogs te lezen tijdens de reis, ik verdwijn effe helemaal 🙂 Ik wil genieten van het ontpluggen. Ik wil tijd nemen om ’s morgens yoga te doen en ’s avonds een boek te lezen. Om kampvuren te bouwen (waar toegestaan) en naar zonsondergangen te turen (waar het nog donker wordt). Om onderweg vrienden te bezoeken en praatjes te slaan met locals. Om eenvoudige, gezonde kampeermaaltijden te bereiden en om gezellig onder het zeil te schuilen bij regen. Om dicht bij de natuur te leven en op het ritme van de natuur. Om weer eens herinnerd te worden aan hoe weinig wij als mens nodig hebben om perfect gelukkig te zijn.

(foto)

Advertenties