We zijn intussen halfweg het Rauwgustus experiment. En ik moet toegeven: het gaat moeizaam. Begrijp me niet verkeerd, we genieten van het rauwe eten met deze temperaturen en we eten lekker en gevarieerd. Ik word de smaak van verse groenten en fruit ook helemaal niet beu. Waar ik het wel moeilijk mee heb is de goestingskes. Over het algemeen zijn die goestingskes niet eens heel ongezond, vaak wil ik gewoon wat brood met kaas. Best vreemd aangezien ik een enorme zoetebek ben, maar die drang naar zoet is de voorbije weken serieus afgenomen tot bijna onbestaand ❤

Moeilijke momenten

Ik merk dat ik vooral zin heb in krokante, droge structuren. Iets wat niet zo evident is in een rauw dieet. Meeste voeding is vochtig, sappig of zelfs papperig. Als je een droogoven hebt kan je allerlei krokante rauwe gerechtjes maken als pizzabodems, crackers en gedroogd fruit. Maar die hebben we niet en ik wil de oven geen 8u laten opstaan in deze hitte. Het meest krokante wat ik kan eten is wortel, selder of een rauwe noot. Op een dag was het verlangen naar zout en krokant té groot en glipte er toch een zak chips in huis. Oeps.

Daarnaast merk ik dat plantaardig rauw eten geen zegen is voor mijn sociale leven. Om die reden had ik al vrij vroeg beslist om er bij sociale gelegenheden niet wakker van te liggen. Toen de buurvrouw met zelfgemaakte broodpudding kwam aanzetten, at ik die met veel plezier op. En toen we op familie uitstap gingen nam ik gemakkelijkheidshalve boterhammen mee, maar als tussendoortje wel fruit.

Positieve effecten

Wat ik niet verwacht had, is het gevoel dat ik krijg als ik al die kleurrijke groentjes en fruit in huis aanschouw. Dan krijg ik zo’n gevoel van overvloed en dankbaarheid, dan voel ik mij als de rijkste persoon ter wereld 🙂 Dat heb ik helemaal niet als ik kijk naar voeding die verpakt zit in zakken, dozen of bokalen. Ik geloof toch dat er in onze hersenen iets gebeurt bij het zien van échte, onbewerkte voeding.

Daarnaast heb ik nu voor het eerst het gevoel dat ik op dagelijkse basis genoeg groenten en fruit binnenkrijg. Dan heb ik het niet zozeer over de hoeveelheid, maar eerder over de variatie. Ik geloof namelijk dat ons lichaam nood heeft aan kleine hoeveelheden van veel verschillende micronutriënten, en de beste manier om die in ons lichaam te krijgen is door dagelijks veel soorten groenten en fruit te eten. En daar wringt het schoentje in de klassieke keuken: meestal beperken groenten zich tot één soort tijdens het avondmaal. Als raw vegan heb ik niet het gevoel dat ik aan variatie tekort kom.

Tot slot is mijn spastische darm helemaal opgelost. Sinds ik de diagnose van spastische darm kreeg zijn de symptomen verbeterd naarmate ik gezonder at en veranderde naar een vegetarisch eetpatroon. Maar als (tijdelijke) raw vegan heb ik er helemaal geen last meer van. Ik merkte in het begin wat problemen bij de vertering van rauwe ui en kolen, maar in het boek Superbuikgevoel las ik dat je lichaam eraan went door dagelijks steeds wat meer rauwe ui toe te voegen. Intussen kan ik beamen dat dit werkt: ik kan nu rauwe ui eten zonder onaangename symptomen 🙂

Wat staat er zoal op de menu?

Hieronder een overzicht wat we de voorbije twee weken aten.
Noot: de eerste dagen hadden we nog niet-rauwe-niet-vegan voeding in huis die we opaten want eten weggooien kan ik niet 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik ben benieuwd hoe de komende weken eruit zullen zien. Vanmorgen was de drang te groot en aten we brood met kaas in plaats van watermeloen. Wel interessant is dat ik hier leerde dat er een sterk verband is tussen goestingskes en je emotionele toestand. Ik moet zeggen dat ik dat deze maand enorm hard merk. Ik vind die link tussen onze emoties en voedingskeuze zo boeiend dat ik er mij de komende tijd op ga toespitsen. Maar dat is voor een andere keer 🙂

Advertenties