Augustus is (al een tijdje) afgelopen en daarmee ook mijn experiment om 31 dagen lang rauw, plantaardig te eten. Op de halftijdse update kon je lezen dat er momenten waren waar ik mij niet aan het rauwe dieet kon of wilde houden. Ondanks die uitschuivers, vind ik het een geslaagd experiment. Mijn doel was om nieuwe technieken te leren om voeding te bereiden, om nieuwe smaakcombinaties te leren kennen en om bepaalde groenten voor het eerst rauw te eten in plaats van warm te bereiden. Na een maand kan ik zeggen: it has blown me away!

Ik ben iemand die graag experimenteert, iets nieuw probeert en ziet wat dat met me doet. Yoga, meditatie, qigong, dagboekschrijven, visualiseren, positieve affirmaties, sappenkuur, enz. Met alles wat ik probeer merk ik kleine of grote veranderingen. Maar geen enkele heeft een impact gehad zoals deze rauwe maand. Je leest vaak wauw-verhalen: “Ik deed X en het veranderde mijn leven voor goed!” Zelf had ik nog nooit zo’n ervaring meegemaakt, tot nu. Dit rauwe voedingspatroon heeft heel wat in mij naar boven gebracht.

  1. Mentale helderheid. Het heeft een aantal weken geduurd voordat ik deze opmerkte, maar het was een grote shift. Ik heb normaal het gevoel dat ik mentaal overrompeld wordt, dat ik met 1001 dingen tegelijk bezig ben, dat mijn gedachten alle kanten uit gaat. Maar nu merkte ik dat ik me heel goed kon concentreren en dat ik volledig in één taak kon opgaan. Mindfulness, people!
  2. Geen namiddag dip. Zolang ik mij kan herinneren krijg ik een dip rond 13-14u. Vroeger probeerde ik dit op te vangen met koffie, een dutje of door iets rustig in te plannen na de lunch. Deze dip is nu verdwenen. Het duurde even voordat het mij opviel dat ik de hele dag door kon doen waar ik zin in had 🙂
  3. Sterke emoties, zowel positief als negatief. Zoals in dit filmpje verteld wordt, is eten vaak verbonden aan emoties. Bij mij is dit zeker het geval: hoe vettiger hoe prettiger als ik een moeilijke periode doormaak. De keren dat ik het gezonde eten links liet liggen, was meestal omdat er een emotie op de proppen kwam waar ik geen weg mee kon. Kwaadheid, verdriet, frustratie, maar ook bij extreme blijdschap heb ik de neiging een zak chips open te trekken. Een vreemde gewaarwording dat ik niet enkel de negatieve emoties weg eet, maar ook de positieve. Dit brengt mij tot het besluit dat ik aan de slag moet om mijn emoties te erkennen, toe te laten en los te laten. Makkelijker gezegd dan gedaan: ik heb nog een lange weg af te leggen.
  4. Intens genieten van de smaak, geur en kleur van verse voeding. Ik schreef het al: als ik onze wekelijkse groenten- en fruitbuit van de bioboer aanschouw, voel ik mij koningin te rijk. Er komt een gevoel van enorme dankbaarheid over mij heen voor die kleurrijke groentjes. Maar ook een gevoel van rijkdom. Als ik dan in dat groot aanbod mag kiezen wat ik wil eten, voel ik mij als een kind in een (gezonde) snoepwinkel. Soms kan ik niet kiezen of ik voor de glanzende tomaat of de kromme komkommer ga. Ik kan het moeilijk onder woorden brengen, maar ik word er enorm enthousiast van. Dan moet je weten m’n ouders mij vroeger moesten verplichten om mijn bord leeg te eten omdat ik niet graag at…
  5. Geen drang naar zoet. Terwijl ik normaal een zoete tand heb, is deze nu nauwelijks aanwezig. Als ik toch eens zin heb eet ik een stuk fruit, besjes, rozijnen of gedroogde kersen. Toen het heet was maakte ik een frijsje: een bevroren banaan, diepvriesbesjes en plantaardige melk blenden tot een heerlijk ijsje. Ik experimenteerde ook met ander diepvriesfruit, aanrader!
  6. Mijn lichaamssignalen zijn duidelijker dan ooit. Ik geloof in intuïtief leven en eten. Maar ik geloof ook dat als je lichaam verzadigd is met gifstoffen, geraffineerde suikers en vetten dat je lijf alle energie nodig heeft om te ontgiften. Als je daarentegen proper eet dan moet je lichaam een pak minder gifstoffen verwijderen. Ik heb dan ook gemerkt dat mijn lichaam mij héél duidelijk maakte dat het geen frietjes nodig heeft. Mijn maag voelde direct opgeblazen (terwijl ik anders nooit maagklachten heb) en de dag erop had ik diarree. Mensen in mijn omgeving zeggen dat dit het bewijs is dat rauw eten niet goed is, omdat je dan op alles begint te reageren. Persoonlijk geloof ik eerder dat mijn lichaam nu voor het eerst duidelijke signalen kan geven wat niet gewenst is. Neemt niet weg dat mijn smaakpapillen het er nog niet mee eens zijn 😉
    Nog een bewijs dat mijn lichaam nu minder moet ontgiften, is dat mijn zweet amper ruikt. De laatste jaren merkte ik al een shift in mijn lichaamsgeur naarmate we gezonder aten, maar nu is de geur bijna onbestaand.
  7. Mijn spastische darm is genezen. De voorbije jaren had ik vaak diarree, dus liet ik mezelf onderzoeken. Het bleek geen allergie te zijn, dus kreeg ik de stempel spastische darm wat zoveel betekent als “We weten niet wat er scheelt.” Diarree is nochtans ernstig: doordat de stoelgang het lichaam te snel verlaat neem je geen voedingsstoffen op in je darmen en ontstaan er tekorten. Na enkele dagen rauw eten was dit volledig verholpen.
  8. Spiritualiteit. Nu ben ik helemaal geen zweverig persoon, in tegendeel, maar ik heb het gevoel dat ik contact gemaakt heb met een diepere laag in mezelf. Het geeft me een gevoel van volledigheid, zelfaanvaarding en vertrouwen dat alles goed komt wat er ook moge gebeuren. Er is een innerlijke rust, balans en kracht. Drie zaken waar ik jaren naar op zoek ben, die ik op sommige momenten gevoeld heb, maar die ik tot nu toe niet consistent heb kunnen vasthouden.
  9. Eenvoud. Ik ben niet voor niets voorstander van minimalisme, en ik moet bekennen dat de eenvoud van rauwe voeding mij enorm aanspreekt. Het is gemakkelijk, snel en meestal is er weinig vaat. De laatste week deden we een experiment binnen het experiment en aten we nog eenvoudiger: geen recepten, enkel een groente of fruit kiezen en opeten. Als we nog honger hadden dan kozen we een andere groente of fruit en aten we die ook. Tot we verzadigd waren. Het klinkt saai, maar toch was het tegen alle verwachtingen in een echte voltreffer voor mij. Manlief was minder enthousiast hierover.

De toekomst?

Eigenlijk wil ik liefst zo blijven eten, maar ik heb twijfels bij de rauwe mogelijkheden tijdens de winter aangezien we zoveel mogelijk lokale seizoensgroenten eten. Als het kolen- en knollenseizoen aanbreekt zie ik mij niet elke dag op een rauw koolblad kauwen. Manlief wil ook liever niet rauw blijven.Vermoedelijk wordt het een mix van rauw en gekookt zodat we beide aan onze trekken komen. We zijn het er wel over eens dat onze brunch uit fruit en noten blijft bestaan.

Verder is rauw eten niet evident als het op je sociaal leven aankomt. Om die reden denk ik niet dat ik buitenshuis rauw ga eten. Ik at gedurende deze maand ook verschillende keren gekookt als dat uitkwam. Mijn voedingskeuze moet er zijn om mij te dienen, niet om mij te hinderen.

Tot slot had ik regelmatig zin in iets krokant en zout. Ik ga dus sowieso opnieuw rijstwafels en crackers introduceren in mijn dieet. Al ga ik die laatste nu eens zelf proberen maken.

Advertenties